1984 Japonya'sının renkli ve dinamik atmosferini solumak isteyenler için Yoshimitsu Morita'nın bu filmi, o dönemin gençlik enerjisini ve duygusal karmaşasını büyük bir doğallıkla perdede hayata geçiriyor. Hikaye, genç bir kadının beklenmedik bir karşılaşmayla bambaşka bir dünyanın kapılarında bulmasıyla şekilleniyor. Aşkın, özgürlüğün ve kimlik arayışının iç içe geçtiği bu anlatı, sıradan bir romantik komediyle başlayan yüzeysel bir izlenim bıraksa da aslında çok daha katmanlı bir duygu haritası sunuyor. Filmde dönemin Japon sinemasının en sevilen yüzlerinden Yakushimaru Hiroko ile Nomura Hironobu'nun oluşturduğu kimya, anlatının omurgasını taşıyor. Bu iki genç karakterin birbirinden farklı dünyaları arasında kurulan köprü, hem komik hem de içten kıran anlara kapı açıyor. Morita, hafif dokunuşlarla toplumsal beklentileri ve genç neslin bu beklentilerle girdiği sessiz çatışmayı gözler önüne sererken üslubu hiçbir zaman ağırlaşmıyor. 1980'lerin Japonya'sı pek çok açıdan bir kırılma dönemiydi; şehirleşme hız kazanıyor, bireycilik zemin kazanıyor ve geleneksel ile modern arasındaki mesafe giderek derinleşiyordu. Film, bu dönüşümü ideolojik bir perspektiften ele almak yerine karakterlerin gündelik hayatına ve ilişkilerine sinen ince detaylarla yansıtmayı tercih ediyor. Sonuç, hem kendi döneminin bir belgesi hem de evrensel duygulara dokunan sıcak bir anlatı. Morita'nın yönetmenlik anlayışındaki hafiflik ve özgünlük, izleyiciye baskı hissettirmiyor; aksine onu karakterlerin yanına, neredeyse arkadaşlık düzeyinde bir yakınlıkla çekiyor.