Türk korku sinemasının arka sokaklarında sessiz sedasız filizlenen Baskın, kısa film formatının sınırlarını zorlayan sert ve cesur bir çalışma olarak öne çıkıyor. Can Evrenol'un yönettiği bu yapım, sıradan bir polis operasyonunun beklenmedik bir karabasana dönüşmesini konu alıyor. Şehrin gözden ırak bir köşesinde gerçekleştirilen karanlık bir ayine baskın düzenleyen polisler, alıştıkları dünyadan çok daha derin ve çok daha tehlikeli bir gerçekliğin eşiğine adım atıyor. Evrenol, hikayeyi anlatırken Türkiye'nin kendine özgü dokusunu yabancı korku klişeleriyle yoğurmak yerine yerli bir ruh haliyle harmanlıyor. Yapım, satanizm ve cehennem imgelerini doğrudan ödünç almak yerine bu unsurları içinden geçtiği coğrafyanın gölgeleriyle yeniden şekillendiriyor. Sonuç olarak ortaya çıkan atmosfer hem tanıdık hem de derin biçimde rahatsız edici. Kısa film olmasına karşın Baskın, uzun soluklu bir gerilimin ağırlığını taşıyor. İzleyiciyi saran his yavaş ve kasıtlı bir şekilde birikip yoğunlaşıyor; bu da yapımı sıradan bir kısa korku denemesinden ayıran en belirgin özellik. Nitekim Evrenol daha sonra bu hikayeyi uzun metrajlı bir versiyona dönüştürecek, ancak asıl tohum burada, bu dar alanda ve bu karanlık anın içinde atılacak. Türk korku sinemasının uluslararası arenada kendini göstermeye başladığı bir dönemin öncü işareti olan Baskın, türün meraklıları için göz ardı edilmemesi gereken nadir bir başlangıç noktası.