Karadeniz'in sarp kıyılarında, güneşin ve denizin özgürce çağırdığı bir yaz günüyle başlayan bu hikaye, kısa sürede boğucu bir gerçekliğe dönüşüyor. Beş kız kardeş, masum bir çocukluk oyununun muhafazakâr çevrelerince yanlış yorumlanmasıyla birlikte kendilerini ansızın dört duvar arasında buluyor. Büyükanne ve amcaları tarafından uygulanan bu kapatılma, zamanla evliliklerin planlandığı, pencerelerin demir parmaklıklarla örüldüğü, okulun ve dış dünyanın gitgide uzaklaştığı bir hapishaneye dönüşüyor. Deniz Gamze Ergüven'in yönetmen koltuğuna oturduğu bu Türk-Fransız ortak yapımı, Türkiye'nin kırsal kesimindeki ataerkil baskıyı hem öfkeli hem de şiirsel bir dille aktarıyor. Filmin asıl gücü, bu karanlık atmosfere rağmen beş kardeş arasındaki dayanışmanın, kahkahanın ve direnişin soluk almaya devam etmesinden geliyor. Genç oyuncuların doğal ve içten performansları, izleyiciyi bu kız kardeşlerle aynı evde, aynı nefessizlikte hissettiriyor. Mustang, bir özgürlük hikâyesini salt bir sosyal eleştiriye indirgemek yerine çok katmanlı bir insan dramına dönüştürüyor. İzleyici, umudun nasıl bu denli küçük mekânlara sığabildiğine ve insanın bu denli ağır koşullar altında ayakta kalma isteğinin ne kadar güçlü olduğuna tanıklık ediyor. Cannes'da büyük yankı uyandıran ve Türkiye'nin Oscar adayı olarak gösterilen film, yıllar geçse de etkisini yitirmeyen, içe işleyen bir yapıt olarak hafızalarda yerini koruyor.