Stephen King edebiyatının en ikonik kötü adamlarından birini beyazperdeye taşıyan bu uyarlama, yalnızca bir korku filmi olmaktan çok öteye geçiyor. 1989 yazında Maine'in küçük kasabası Derry'de başlayan hikâye, genç Bill'in küçük kardeşini kaybetmesiyle açılıyor. Kardeşinin peşinden koşan o masum çocuk, yağmurlu bir sokakta karanlıkla ilk kez yüz yüze geliyor ve bu an, filmin tüm ruhunu belirliyor. Derry sıradan bir kasaba değil. Duvarlarında yılların acısı biriken, kayıplarını kanıksamış, sessizliğe gömülmüş bir yer. Her nesilde yeniden beliren bu şeytani varlık, Pennywise adıyla bilinen bir palyaço kılığına bürünüyor; ama aslında çok daha karanlık bir şeyin yüzü o. Korkuyu avlayan, insanların en derin kaygılarını silah olarak kullanan bir şey. Film, korku türünün kalıplarını akıllıca kullanırken asıl gücünü insan ilişkilerinden alıyor. Kaybedenlerin, dışlananların, kırılganların oluşturduğu küçük çocuk grubu olan "Kaybedenlerin Kulübü," hem birbirlerinden hem de kendi korkularından güç toplamaya çalışıyor. Bu çocukların arasındaki dayanışma, büyüme sancısı ve ilk kayıpların ağırlığı, filmi nesiller arası bir dram olarak da okunabilir kılıyor. Andy Muschietti, gerilimi ustalıkla inşa ediyor; seksenler nostaljisini dekor olarak kullanmak yerine anlatının dokusuna işliyor. İzleyicide bıraktığı his, salondan çıktıktan sonra da kolay kolay silинemiyor.