Kapadokya, binlerce yıllık tarihi, yeraltı şehirleri ve kaya oyma mağaralarıyla her zaman gizemli bir coğrafya olmuştur. Tan Tolga Demirci bu ilk uzun metraj filminde tam da bu gizemden beslenerek, Türk sinemasında o dönemde pek sık rastlanmayan bir deney yapıyor: yerli bir gençlik-korku hikayesi. Beş arkadaş şehrin yorgunluğundan kaçmak, sadece birlikte vakit geçirmek, özgür hissetmek ister. Kapadokya bu özgürlük hayalinin simgesi olur onlar için. Ama yolculuk beklenmedik bir şekilde sekteye uğrar; arabalarını kaybeder, yayan kalırlar. Yine de geri dönmek akıllarına bile gelmez. Gomeda Vadisi'ne ulaştıklarında ise geceyi geçirecekleri mağara, sıradan bir tatil anısı değil bambaşka bir deneyim sunacaktır onlara. Filmin en belirgin özelliği atmosfer kurmaya verdiği önem. Kapadokya'nın volkanik kayalıkları, dar geçitleri ve asırlık sessizliği, gerilimin neredeyse doğal bir parçası haline geliyor. Yerli bir prodüksiyon olarak mütevazı olanaklarla çekilmiş olsa da, Türkiye coğrafyasını korku türünün zemini olarak kullanması açısından dikkat çekici bir girişim. Beş arkadaşın neşeli yolculuğu ile Gomeda gecesinin karanlığı arasındaki kontrast, filmin duygusal omurgasını oluşturuyor. Tanıdık insanları, tanıdık bir tatil heyecanını alıp bambaşka bir yere sürükleme fikri, izleyicide rahatsız edici bir tanışıklık duygusu yaratıyor. Türk korku sinemasının ilk adımlarından biri olarak sinema tarihindeki yerini almış bir yapım.