Damien Chazelle'in bu biyografik draması, insanlığın en büyük başarılarından birini alışılmadık bir yerden ele alıyor: kahramanın iç dünyasından. Neil Armstrong rolündeki Ryan Gosling, mesafeli ve içine kapalı bir adam olarak karşımıza çıkıyor. Ailesiyle kurduğu bağ, mesleğinin getirdiği tehlikeler karşısında sürekli gerilim altında ezilirken, Armstrong'un bu sessiz ve yalnız duruşu filmin ruhuna işliyor. Chazelle, uzay yarışını destansı bir zafer hikâyesi olarak sunmak yerine ağır bir bedelin hikâyesine dönüştürüyor. 1960'ların NASA koridorları, tüm o teknolojik görkemden sıyrılmış şekilde işlenmiş; kablolar, titreyen metal ve kıt görüş açıları insanı boğuyor. Kamera Apollo programının büyüklüğüne değil, insanın bu büyüklük içindeki küçüklüğüne odaklanıyor. Claire Foy'un canlandırdığı Janet Armstrong ise filmin en güçlü eksenlerinden birini oluşturuyor. Eşini kaybetme olasılığıyla her gün yüzleşmek zorunda kalan, bu olasılığı sessizce taşıyan bir kadın portresi çiziyor Foy; film onu sıradan bir "astronot eşi" kalıbına sıkıştırmıyor. Ay'da İlk İnsan, bir uzay filminden çok kayıp, fedakârlık ve anlam arayışı üzerine kurulu bir karakter çalışması. Armstrong'un neden bu kadar uzaklara gitmeye itildiğini sorgulatıyor izleyiciye; cevabı net vermeden, seyirciye düşünecek alan bırakıyor. Sizi heyecanlandırmak yerine derinden düşündürmek isteyen bu film, uzayın soğuğunu ekranın bu tarafında hissettirmeyi başarıyor.