18. yüzyıl başlarında İngiltere sarayı, dışarıda süren Fransız savaşından çok daha tehlikeli bir savaşa ev sahipliği yapar; bu savaş taht için değil, bir kadının kalbini kazanmak için verilmektedir. Hasta ve duygusal açıdan kırılgan Kraliçe Anne, görünürde devleti yönetirken aslında Marlborough Düşesi Sarah Churchill'in güçlü kişiliğinin gölgesinde yaşamaktadır. Sarah hem kraliçenin en yakın sırdaşı hem de sarayın gerçek anlamda söz sahibi figürüdür; ikisi arasındaki ilişki dostluğun, sevginin ve iktidarın iç içe geçtiği muğlak bir bağa dayanmaktadır. Ancak bu kırılgan denge, Sarah'nın uzak akrabası genç Abigail'in saraya ayak basmasıyla sarsılmaya başlar. Yorgos Lanthimos, bu tarihi anlatıyı alışılmış kostüm dramasının çok ötesine taşıyor. Geniş açı lenslerle çekilen sapkın kompozisyonlar, mermer salonlarda oynanan iktidar oyunlarını hem görsel hem de duygusal olarak seyircinin yüzüne çarpıyor. Filmin en çarpıcı yanı, üç başrol oyuncusunun birbirini dengeleyen performansları; Olivia Colman'ın savunmasız kraliçesi, Rachel Weisz'ın soğukkanlı ve keskin Düşesi ile Emma Stone'un yüzeysel masumiyetinin ardına gizlediği kararlılığıyla Abigail'i, ekrandan gözünüzü alamıyorsunuz. Sarayın Gözdesi, güç hırsını, sadakatin ne kadar kolay araçsallaşabileceğini ve sevginin ne denli çabuk bir silaha dönüşebildiğini acı bir zekâyla sorguluyor. Dönem filmi beklentisiyle girenler kendilerini çok daha karanlık, çok daha çağdaş bir hikâyenin içinde bulacak.