19. yüzyılın başlarında Tasmanya'nın sert ve acımasız coğrafyasına yayılan bu film, Jennifer Kent'in yönetmenliğiyle hem bir intikam hikayesi hem de sömürgeciliğin insanlık üzerindeki derin yaralarını belgeleyen bir şaheser olarak karşımıza çıkıyor. Kahramanımız Claire, İngiliz askeri işgalinin gölgesinde mahkum bir İrlandalı kadın olarak hayata tutunmaya çalışmaktadır. Bir subayın işlediği vahşi suç onun dünyasını paramparça ettiğinde, Claire elinde silahıyla Tasmanya'nın el değmemiş, tehlikeli ormanlarına dalmak zorunda kalır. Kent, burada basit bir intikam anlatısının çok ötesine geçiyor. Filmin gerçek gücü, birbirinden farklı iki travmanın kesiştiği noktada yatıyor. Claire'nin yolculuğuna eşlik eden Aborjinli rehber Billy de sömürgeciliğin yarattığı yıkımın canlı bir tanığıdır. İki yabancı arasında filizlenen ilişki, o dönemin ırksal ve toplumsal uçurumlarını yüzleşilmesi güç bir netlikle gözler önüne seriyor. Aisling Franciosi performansıyla izleyiciyi derinden sarsarken, Baykali Ganambarr'ın kattığı içtenlik sahneye bambaşka bir ağırlık kazandırıyor. Kent, Babadook'tan bu yana sinemanın karanlık yüzünü en çıplak haliyle yansıtmaktan çekinmeyen bir yönetmen olduğunu bir kez daha kanıtlıyor. Tasmanya'nın sisle kaplı ormanları ve dar geçitleri, karakterlerin iç dünyasının görsel bir yansıması gibi işlev görüyor. Rahatsız edici ama kaçılması imkansız olan bu film, tarihsel gerçekleri sinemanın diliyle birleştirerek izleyicide kalıcı izler bırakıyor.