New York'un gürültüsünden bihaber, Brooklyn'in ultra-ortodoks Yahudi cemaatine ait dar sokaklarında, tek başına ayakta kalmaya çalışan bir adamın hikâyesi anlatılıyor. Menashe, eşini kaybetmiş, işi pek yolunda gitmeyen, topluluğunun beklentileri karşısında sürekli tökezleyen sıradan bir adam. Ama asıl meselesi oğlu Rieven ile birlikte yaşayabilmek; zira cemaatin gelenekleri, bir çocuğun babasız değil, tam bir aile yuvasında büyümesini şart koşuyor. Joshua Z Weinstein'ın bu sessiz ve derinden akan filmi, büyük anlatılar peşinde koşmuyor. Bunun yerine tek bir adamın gündelik hayatındaki küçük mücadelelere odaklanarak çok daha evrensel sorular soruyor: İnanç bir insanı ne zaman tutar, ne zaman kısıtlar? Babalık yalnızca kurallara uymak mıdır, yoksa sevmek yeterli midir? Yiddish dilinde geçen bu dünya, pek çok izleyiciye yabancı görünebilir; ama Menashe'nin çaresizliği, yorgunluğu ve sevgisi son derece tanıdık. Başrolü canlandıran Menashe Lustig'in performansı filmin omurgasını oluşturuyor. Abartısız, doğal ve içten bir oyunculukla perdeye taşınan bu karakter, ne tam bir kahraman ne de zavallı biri. Sadece var olmaya, kabul görmeye ve oğluna layık olduğunu kanıtlamaya çalışan biri. Weinstein'ın kamerası bu cemaatin içine sızarak belgesel bir gerçeklik duygusu yaratıyor ve izleyiciyi hiç tanımadığı bir dünyanın tam ortasına yerleştiriyor. Sade ama kalıcı bir etki bırakan, sabırla izlemeyi hak eden bir film.