Gerçek bir hayatta kalma hikayesinden uyarlanan bu Danny Boyle filmi, tek bir karakterin beş günlük kabustan ibaret yolculuğunu anlatıyor. Macerasever ve oldukça bağımsız bir doğa aşığı olan Aron Ralston, Utah'ın ücra kanyonlarında bisiklet sürerken ve kayalıklara tırmanırken ansızın bir kayaya sıkışıp kalır. Kolunu hareketsiz bırakan bu kaya parçası, artık onun tüm dünyası haline gelir. Danny Boyle, neredeyse tek mekânda geçen bu hikâyeyi sıkıcı bir bekleyişe dönüştürmemek için muazzam bir enerjiyle kotarıyor. Parçalı görüntüler, zihne doluşan anılar, halüsinasyonlar ve Aron'un video kamerasına konuştuğu o derin yalnızlık anları, filmin ritmini canlı ve sürükleyici kılıyor. James Franco ise kariyerinin en etkileyici performanslarından birini ortaya koyuyor; umutsuzluk, çılgınca mizah, pişmanlık ve yaşama iradesi arasında gidip gelen bir adamı ekrana taşırken izleyiciyi bir saniye olsun bırakmıyor. Filmin asıl derinliği ise fiziksel hapsolmuşluktan çok iç dünyada yaşanan yüzleşmeden geliyor. Aron, orada mahsur kaldığı süre boyunca yalnızca susuzluk ve açlıkla değil, kendi seçimleriyle, koparttığı bağlarla ve hayatını nasıl yaşadığıyla da hesaplaşmak zorunda kalıyor. Bu yönüyle film, bir hayatta kalma geriliminin çok ötesine geçerek insanın kendisiyle baş başa kaldığında neyle yüzleştiğini sorgulayan felsefi bir boyut kazanıyor. Gerçek olduğunu bilmek, her şeyi daha da ağırlaştırıyor. Sonunun ne olduğunu bilseniz bile, o kanyonun içinde geçen her dakika nefes kesici olmaya devam ediyor.