Sevginin gerçek anlamını sorgulamak için zaman zaman en acı gerçeklerle yüzleşmek gerekir. Mitja Okorn'un yönettiği bu romantik drama, tam da bu noktadan hareket ederek izleyiciyi duygusal açıdan oldukça zorlu bir yolculuğa çıkarıyor. Jaden Smith ve Cara Delevingne'nin başrollerini paylaştığı film, henüz on yedisinde olan bir gencin omuzlarına yüklenen ağır bir gerçekle başlıyor. Hayatının baharında, her şeyin yeni yeni anlam kazanmaya başladığı o kırılgan dönemde, sevdiği insanı kaybetmek üzere olduğunu öğrenmek nasıl bir şeydir? Cevap, filmin her karesine sinmiş durumda. Öykünün özünde yatan şey aslında bir yarış. Ancak bu yarış bir ödül için değil, bir insanın tüm ömrüne sığdırılmaya çalışılan anlar için. Genç adam, sevdiği kadına zamanın ona bahşetmediği şeyi vermek istiyor: eksiksiz bir hayat deneyimi. Bu niyetin kendisi bile tek başına izleyiciyi derinden etkiliyor çünkü sevginin en saf hâli, karşılık beklemeksizin vermeye hazır olmakla ölçülür ve bu film bunu ustaca işliyor. Jaden Smith, bu rolde beklenmedik bir olgunluk sergiliyor. Karakterinin iç çatışmasını hem bedensel hem duygusal düzeyde taşıyan bir performans ortaya koyuyor. Cara Delevingne ise kırılganlıkla direnci aynı anda bünyesinde barındıran bir karakter yaratıyor; ekrana her geldiğinde dikkatler onun üzerinde yoğunlaşıyor. Cuba Gooding Jr. ve Chris D'Elia gibi isimlerin de katkılarıyla hikâye, sadece iki genç arasındaki aşkın ötesine geçerek nesiller arası bir anlayış ve bağ meselesine dönüşüyor. Film, duygusal melodramın tuzaklarına tamamen düşmüyor; bunun yerine insan ilişkilerinin kırılganlığını, hayata tutunma isteğini ve sevginin dönüştürücü gücünü dengeli bir şekilde aktarmayı tercih ediyor. Görüntü dili sade ama etkili, müziklerin seçimi ise duygusal yoğunluğu pekiştiriyor. Yüz yedi dakika boyunca ekrandan gözünüzü ayırmakta zorlanacaksınız. Ama asıl etki, film bittikten sonra içinizde bıraktığı o buruk soru işaretleriyle kendini gösteriyor: Sevdiğiniz biri için gerçekten her şeyi göze alabilir misiniz?