Cezayir'in sarp dağlarında, dünyadan kopuk bir manastırda sekiz Fransız keşiş, onlarca yıldır komşu Müslüman köylülerle derin bir uyum içinde yaşamaktadır. Hastaları tedavi ediyor, tarlalarında çalışıyor, günlük ibadetlerini yerine getiriyorlar. Bu sessiz ve anlamlı hayat, 1990'ların başında Cezayir'i kasıp kavuran iç savaşın şiddeti kapılarına dayanana dek sürecek gibi görünmektedir. Xavier Beauvois'nın gerçek olaylara dayanan bu filmi, öncelikle bir eylem ya da gerilim hikâyesi değil. Tam tersine, neredeyse meditatif bir tempoyla ilerleyen, inancın ve vicdanın sınandığı derin bir iç hesaplaşma. Keşişlerin kalıp kalmamak konusunda verdikleri bireysel mücadele, filmin asıl omurgasını oluşturuyor. Her biri farklı bir korkuyu, farklı bir inancı ve farklı bir cesareti temsil ediyor. Lambert Wilson ve Michael Lonsdale'in başı çektiği oyuncu kadrosu, büyük sahnelerden değil, küçük bakışlardan ve sessizliklerden güç alan bir anlatıyı hayata geçiriyor. Beauvois, kamerasını bu adamların yüzlerine sabitlediğinde, izleyici kendini hem sormaya hem de sorgulamaya davet edilmiş hissediyor: İnanç nereye kadar götürür? Tanıklık etmek bazen savaşmaktan daha mı zor? Cannes'da Büyük Ödül'ü alan film, gürültülü bir sinemanın tam karşısında duruyor. Sabır isteyen, ama bu sabrı büyük bir ağırlıkla ödüllendiren bir yapıt.