1920'lerin Oklahoma'sı, tarihte nadir görülen bir paradoksu barındırıyordu: Osage yerlileri, topraklarının altından fışkıran petrol sayesinde dünyanın en zengin halkı hâline gelmişti. Ancak bu zenginlik, onları aynı zamanda acımasız bir iştahın hedefi yaptı. Martin Scorsese, Amerikan tarihinin en karanlık ve en az konuşulan bölümlerinden birini beyazperdeye taşırken yalnızca bir cinayet hikâyesi değil, sistematik bir yok oluşun anatomisini sunuyor. Filmin merkezinde Ernest Burkhart var; Birinci Dünya Savaşı'ndan dönen, fırsatçı ama saf görünümlü bir adam. Oklahoma'ya gelir, zengin amcası William Hale'in çevresine yerleşir ve bir Osage kadınıyla evlenir. Ne var ki bu evlilik, sevgiden çok çevresindeki erkeklerin kurduğu daha büyük ve daha iğrenç bir planın parçasıdır. Scorsese, hikâyeyi kasıtlı olarak Ernest'in bakış açısından anlatır; izleyiciyi bu sıradan adamın giderek derinleşen suç ortaklığının içine çeker ve rahatsız edici bir şekilde onunla birlikte düşünmeye zorlar. Lily Gladstone'un performansı filmin ruhsal ağırlığını taşıyor. Mollie Burkhart'ı hem kırılgan hem de son derece onurlu biçimde canlandıran Gladstone, Osage halkının acısını hiç melodrama kaçmadan ekrana yansıtıyor. DiCaprio ve De Niro ise Amerikan sinemasının iki devini karşı karşıya getirirken, bu ikilinin yarattığı gerilim filmin ahlaki çöküşünü adım adım somutlaştırıyor. Scorsese burada yalnızca geçmişe bakmıyor; açgözlülüğün, manipülasyonun ve ırkçılığın nasıl sıradan ilişkilerin içine işlediğini soruyor. Ağır ilerleyen temposu bile bir tercih: Osage'ın çektiği acı, seyircinin de sabır sınavından geçmesini hak ediyor.