Türk sinemasının yıllar içinde pek çok farklı türde eser verdiği düşünüldüğünde, yerli korku filmlerinin sayısının ne denli az olduğu dikkat çekicidir. Hasan Karacadağ, bu boşluğu doldurmaya kararlı bir yönetmen olarak Semum ile hem yerli hem de evrensel korku geleneğinden beslenen özgün bir atmosfer kurmaya çalışır. Film, yeni bir hayat kurmak umuduyla yeni bir eve taşınan genç bir çiftin, Canan ve Volkan'ın hikayesiyle açılır. Sakin, huzurlu bir başlangıç arayışındaki bu iki karakter için gündelik hayat kısa sürede tanınmaz bir hal almaya başlar. Zira Canan, bilinmeyen ve görünmez bir varlığın hedefi haline gelmiştir; İslam inancındaki cin mitolojisinden ilham alan Semum adlı bu varlık, onu adım adım, sinsi sinsi kuşatmaktadır. Film, Batı sinemasındaki şeytan çarpması ve cin kovma türünü Türk-İslam kültürünün inanç dünyasıyla harmanlama iddiasıyla öne çıkar ve bu yaklaşım onu kendi döneminde önemli bir deneme haline getirir. Karacadağ, seyircinin zihninde yalnızca görsel korkuyla değil, köklü bir inanç sisteminin yarattığı varoluşsal tehdit duygusuyla da oynamayı hedefler. Canan'ın içinde bulunduğu çaresizlik ve bedeninin giderek kendisine yabancılaşması, filmin yarattığı en güçlü gerilim katmanını oluşturur. Gişede kayda değer bir seyirci kitlesi bulan Semum, yerli korku türünün sınırlarını zorladığı dönem için anlamlı bir kilometre taşı niteliği taşır.