İnsan ruhunun ne denli dayanıklı olabileceğini sorgulamak isteyenler için Peter Weir'in bu filmi adeta bir sınav niteliği taşıyor. 1940 yılında Sibirya'nın dondurucu soğuğunda, Sovyet yönetiminin en karanlık kurumlarından biri olan bir gulağa kapatılmış bir grup mahkumun özgürlük arayışı, salt bir kaçış hikayesinin çok ötesine geçiyor. Farklı milletlerden, farklı geçmişlerden gelen bu insanlar — aralarında bir Polonyalı asker, sert hatlarıyla dikkat çeken gizemli bir Amerikalı ve hayatta kalmayı bir yaşam biçimine dönüştürmüş bir Rus suçlu var — birbirlerine güvenmek zorunda kalarak çıkıyorlar yola. Ama asıl mesele yalnızca firar etmek değil; Sibirya'dan Gobi Çölü'ne, oradan Himalayalar'ın eteklerine uzanan yaklaşık altı bin kilometrelik bir yolculuğu bedenleriyle ve zihinleriyle tamamlamak. Weir, bu yolculuğu görkemli coğrafyaları bir dekor olarak kullanmak yerine karakterlerin iç dünyasını yansıtan bir ayna gibi işliyor. Dondurucu bozkırlar, kavurucu çöl ve yüksek dağ geçitleri seyirciye yalnızca görsel bir şölen sunmuyor; her ortam, grubun içindeki kırılganlıkları ve direnci biraz daha açığa çıkarıyor. Ed Harris soğukkanlı ve ölçülü oyunculuğuyla dengeyi sağlarken Colin Farrell gerilimi canlı tutuyor; genç Saoirse Ronan ise yolculuğa beklenmedik bir insani sıcaklık katıyor. Gerçek bir anıdan ilham alan bu film, siyasi bir manifesto ya da salt bir aksiyon serüveni olmak yerine; insan iradesine, dayanışmaya ve özgürlük arzusunun ne pahasına olursa olsun söndürülemeyeceğine dair derin bir meditasyon sunuyor. Yavaş ilerleyen ritmi sabır istese de her adımda kazandırdığı ağırlık, seyircide iz bırakan türden.