Güney Kore sinemasının en çarpıcı aksiyon filmlerinden biri olan bu yapım, yalnızlığın ve bağlanmanın ne anlama geldiğini sert bir dünyanın içinden anlatıyor. Won Bin'in canlandırdığı Tae-sik, şehrin kalabalığında kaybolmayı seçmiş, geçmişiyle hesaplaşmayı bırakmış, küçük bir rehinci dükkanında sessizce var olmaya çalışan bir adam. Ne komşularıyla konuşur ne de dış dünyayla bağ kurmaya çabalar. Onu çevreleyen bu duvarı yalnızca bir çocuğun ısrarcı ve masum varlığı çatlatır: So-mi. Annesi hayatın karanlık yüzüne saplanmış, kendi dertleriyle boğuşan bu küçük kız, kimsenin fark etmediği bir köşede büyümektedir. Tae-sik'e yönelmesi ne bir tesadüftür ne de anlık bir kapristen ibarettir; çocukların yetişkinlerden çok daha iyi sezdiği o derin yalnızlığı onun içinde görmüş ve ona rağmen ona yaklaşmıştır. Bu iki kırık figür arasında sessizce filizlenen bağ, filmin duygusal özünü oluşturuyor. Fakat bu film sadece bir koruyucu-çocuk hikayesi değil. İnsan kaçakçılığı, organ ticareti ve uyuşturucu dünyasının iç içe geçtiği karanlık bir yeraltı evrenini de gözler önüne seriyor. Yönetmen Lee Jeong-beom, aksiyonu seyirlik bir gösteri olarak değil, karakterin içindeki fırtınanın dışa vurumu olarak tasarlıyor. Sahneler hızlı, ham ve acımasız; ama hiçbiri boş değil. Won Bin bu filmle adeta yeniden doğdu. Sessizliğiyle konuşan, bakışlarıyla anlatan bir performans ortaya koyuyor. Kim Sae-ron ise küçük yaşına rağmen sahneyi hiç bırakmıyor. Neo-noir tonuyla örülü bu yapım, hem kalbi hem de nefesi sıkıştıran türden bir sinema deneyimi sunuyor.