Türk sinemasında gerilim türünün pek de sık işlenmediği bir dönemde çekilen bu yapım, klasik "kapalı mekân" kurgusunu yerli bir atmosferle buluşturmaya çalışıyor. Dağların arasında, dünyadan kopuk bir akıl hastanesine yeni atanan genç psikiyatr Dr. Deniz'in ilk gününden itibaren içine düştüğü kaosun hikâyesi, izleyiciyi tanıdık ama bir o kadar da tedirgin edici bir evrene çekiyor. Dışarıyla bağlantıyı kesen heyelan, mahsur kalan karakterler ve ardı ardına yaşanan şüpheli olaylar... Tüm bu unsurlar, filmin kasıtlı olarak inşa etmeye çalıştığı klostrofobik gerilimin temel taşlarını oluşturuyor. Togan Gökbakar'ın yönettiği yapım, akıl hastalığının, izolasyonun ve kolektif korkunun bir araya geldiğinde insanı nasıl dönüştürebileceğini sorguluyor. Hastane mekânının doğası gereği taşıdığı ürkütücü çağrışımlar, filmin görsel diline de sinmiş durumda. Herkesin birbirinden şüphelendiği, güvenin buharlaştığı bu ortam, klasik "whodunit" yapısından besleniyor. Ne var ki filmin TMDB puanının da ele verdiği üzere, bu potansiyel her zaman ekrana tam anlamıyla yansımıyor. Yine de dönemin Türk sineması içinde gerilim türüne cesurca el atmış olması, yapıma ayrı bir anlam kazandırıyor. Şahan Gökbakar başta olmak üzere tanıdık yüzlerin gerilim odaklı bir kurgunun içinde görülmesi de filmi ilginç kılan ayrıntılar arasında yer alıyor. Türk gerilim tarihinin merak uyandıran bir sayfası olarak izlenmeyi hak ediyor.