Güney Kore sinemasının daha az bilinen köşelerinde gezinen bu yapım, erkeklerin zihninde yer eden cinsel fantezileri hem komik hem de samimi bir bakış açısıyla perdeye taşıyor. Song Eun-joo'nun yönetmenlik koltuğunda oturduğu film, on yedi farklı fantezi etrafında örülmüş bölümsel bir yapıya sahip; bu da izleyiciye tek bir hikâyenin seyrine kapılmak yerine her bölümde farklı bir ruh hâliyle yüzleşme fırsatı sunuyor. Yapımın en dikkat çekici yanı, softcore bir çerçevede ilerlemiş olmasına rağmen salt bir erotik film kategorisine sığmayı reddetmesi. Erkek bakış açısını merkeze alırken zaman zaman bu bakışı sorgulatıyor, bazen güldürüyor, bazen de küçük ama keskin bir hüzünle kaplayıveriyor izleyiciyi. Fantezilerin arkasındaki yalnızlık, arzunun içinde gizlenen çocuksu bir masumiyet ve ilişkilerdeki çözümsüz gerilimler, filmin asıl malzemesini oluşturuyor. Oyuncu kadrosu görece tanıdık olmayan isimlerden oluşsa da bu durum yapıma amatörlük değil, aksine belgesel benzeri bir yakınlık kazandırıyor. Karakterler büyük bir gerçeklikle karşımıza çıkıyor; bu da fantezi kavramını soyuttan somuta indirgiyor. Film, Kore bağımsız sinemasının özgün sesini taşıyan, alışılmış romantik komedi kalıplarına meydan okuyan bir deneme niteliğinde. Cinselliği bir skandal olarak değil, insani bir merak ve ihtiyaç olarak ele alan bu yaklaşım, yapıma tartışmalı ama düşündürücü bir yer açıyor.