Görme engelli olduğunu öne süren genç ve yetenekli bir piyanist olan Akash, sakin ve düzenli bir hayat sürmektedir. Körlüğü hem bir mahremiyet kalkanı hem de dış dünyanın gürültüsünden sığındığı sessiz bir ada gibidir ona. Müziğe olan tutkusu ve bu özenle inşa ettiği yalnızlık, bir gün beklenmedik bir tesadüfle yerle bir olur. Kendini, eski bir Bollywood yıldızının öldürüldüğü dairenin ortasında bulur; üstelik kimse onun gördüğünden haberdar değildir. Sriram Raghavan'ın ustalıkla kurduğu bu gerilim komedisi, Hint sinemasının son yıllarına damgasını vuran nadir yapıtlardan biri. Film, klasik bir "suç tanığı" hikayesini alıp onu çok daha karmaşık, çok daha karanlık ve şaşırtıcı biçimde eğlenceli bir yere taşıyor. Anlatı hiçbir zaman tam olarak nerede durduğunu ele vermiyor; bir sahne gergin bir gerilim filmi izlediğinizi düşündürürken bir diğerinde kendini kara komedi sularına bırakıyor. Bu dengesizlik bir kusur değil, aksine filmin en büyük silahı. Ayushmann Khurrana, Akash'ı öylesine ince ve katmanlı bir şekilde canlandırıyor ki karakterin neye inandığını, neyi bildiğini ya da ne kadar masum olduğunu izleyici olarak siz de sorgulamaya başlıyorsunuz. Tabu ise karşısında adeta bir fırtına gibi ekrana hâkim oluyor. İkili arasındaki gerilim, filmin omurgasını oluşturuyor. Andhadhun, izleyiciyi sürekli bir adım geride bırakmayı başaran, görüneni değil görünmeyeni anlatan bir film. Bittiğinde ekrana bakmaya devam ediyorsunuz; çünkü hâlâ emin değilsiniz.