Türk sinemasının korku ile gülmeceyi buluşturma cesareti gösterdiği nadir denemelerden biri olan Okul, 2000'lerin başında lise koridorlarını hem tanıdık hem de ürkütücü bir mekâna dönüştürür. Doğu Yücel'in "Hayalet Kitap" adlı romanından uyarlanan film, gençlik melodramının içine silik ama karanlık bir intikam hikâyesi yerleştirir. Hikâye, karşılıksız bir aşkın ve bir ölümün izlerinden beslenir. Okul dergisinin sessiz editörü Gökalp, yıllarca sınıfın en güzel kızı Güldem için kaleme aldığı hikâyelerle kalbini kazanmaya çalışmış; ancak bu çabalar hiçbir zaman karşılık bulmamıştır. Gökalp'in ölümünden tam bir yıl sonra, ÖSY sınavına sayılı haftalar kala başlayan gizemli olaylar, okul atmosferine bambaşka bir gerilim katar. Vefa ve Kabataş liselerinin koridorlarında çekilen sahneler, gerçek okul dokusunun verdiği o tanıdık his sayesinde filmi izleyiciyle duygusal bir bağa sokar. Taylan Biraderler'in yönetiminde şekillenen yapım, lise döneminin kendi içindeki baskı ve hiyerarşisini — gaddar hocalar, gözetleyen idareciler, arkadaşlık dinamikleri — korku türünün malzemesi hâline getirir. Ciddi bir gerilim filmi bekleyenler için değil, dönemin gençlik enerjisini ve Türk korku-komedi karışımının samimi eğlencesini arayan izleyiciler için ayrı bir yeri vardır. Nostalji ile ürkütücü bir atmosferin arasında gezinen Okul, 2000'ler Türk sinemasının özgün bir zaman kapsülü gibi durur.