Guillermo del Toro'nun adını taşıyan her yapıt gibi bu film de izleyiciyi alışılmışın dışına çekiyor; masal dünyasının pırıltılı yüzeyini kazıyıp altındaki ham, ağır gerçekliği gün yüzüne çıkarıyor. Tahta bir bebeğin gerçek bir çocuk olma özlemiyle yoğrulmuş bu hikâye, burada çok daha karanlık ve çok daha insani bir çerçevede yeniden şekilleniyor. Mussolini İtalyası'nın boğucu atmosferi, filmin iskeletini oluşturuyor. Faşizmin gölgesinde büyüyen bir toplumda itaat, boyun eğme ve "iyi çocuk" olmanın ne anlama geldiği sorgulanıyor. Pinokyo'nun tahta yapısı artık sadece büyüsel bir motif değil; özgür ruhun katı düzenle, bireyselliğin körü körüne uyumla çatışmasının bir metaforu. Yalan söylediğinde uzayan burun burada neredeyse tali kalıyor, çünkü asıl mesele çok daha derin bir arayış üzerine kurulu. Stop-motion tekniğiyle hayat bulan görsel dünya başlı başına bir deneyim sunuyor. El emeği, göz nuru diyebileceğimiz bu estetik, her karede hissediliyor; karakterlerin yüzündeki küçük titremelerde, çevrenin dokusunda, ışığın düştüğü açılarda bir el izini görmek mümkün. Bu yöntem filmin duygusal sıcaklığını artırırken aynı zamanda masalsı gerilimini de koruyor. Çocuklara yönelik animasyonlardan beklenen o parlak, rahatlatıcı dünyadan bilinçli biçimde uzaklaşılıyor; yerine hem büyülü hem de buruk bir evren kuruluyor. Seslendirme kadrosu da bu dünyayı taşımak için güçlü bir omurga sağlıyor. Ewan McGregor'ın sıcak ama hafif melankolik sesi, David Bradley'nin yılların yükünü taşıyan yorgunluğu ve genç Gregory Mann'ın doğallığı bir araya gelince karakterler gerçekten nefes alıyor gibi hissettiriyor. Müzikaller çoğunlukla hafifletici bir işlev üstlenir; oysa buradaki şarkılar bile duygusal baskıyı arttırmak için kullanılıyor. Neşe ile hüzün arasındaki bu ince denge, filmin en büyük ustalıklarından biri. Sonuçta bu yapıt, bir çocuğun babasının sevgisini kazanma çabasıyla başlayıp ölüm, kayıp, savaş ve özgür iradenin bedeli gibi ağır temalarla derinleşen bir yolculuğa dönüşüyor. Tanıdık bir masalı bu kadar yabancılaştırabilmek, onu aynı zamanda bu kadar evrensel kılabiliyor.