Bazı filmler, kısalıklarıyla bile güçlü bir izlenim bırakmayı başarır. Rosa Aiello'nun 2012 yapımı kısa animasyon filmi Flee, bilim kurgu ve animasyonu bir araya getirerek alışılmadık bir deneyim sunmaya çalışır. Yönetmenin minimalist yaklaşımı, izleyiciyi tanıdık anlatı kalıplarının dışına taşıyarak daha soyut bir düşünce alanına davet eder. Film, kaçış temasını hem fiziksel hem de varoluşsal bir düzlemde işler. Flee adının da sezindirdiği gibi, bir yerden uzaklaşma arzusu ya da zorunluluğu yapının merkezine yerleşir. Animasyon dili bu temayı görsel olarak destekler; gerçekliğin sınırlarının bulanıklaştığı, zaman zaman belirsizliğin egemen olduğu bir atmosfer kurulur. Bilim kurgu unsurları ise anlatıya geniş bir hayal gücü katarken, izleyiciyi sıradan gerçekliğin ötesinde bir evrene sürükler. Aiello'nun yönetmenlik anlayışı, geleneksel hikaye anlatımından ziyade duygu ve his aktarımına odaklanır. Bu da filmi geniş kitlelerden çok sanat sineması meraklılarına hitap eden bir yapıya dönüştürür. İzleyicide bazen bir tamamlanmamışlık hissi uyandırsa da bu belirsizlik bilinçli bir tercih olarak okunabilir. Flee, ana akım sinemadan farklı bir dil arayan, kısa formun sınırları içinde anlam katmanları oluşturmaya çalışan bir deneme filmi niteliği taşır. Sınırlı izleyici kitlesine ulaşmış olsa da özgün sesi ve deneysel yapısıyla dikkat çekmeyi sürdürür.