Nitesh Tiwari'nin "Dangal"dan sonra kamera arkasına geçtiği bu yapım, Hindistan sinemasının en içten arkadaşlık hikâyelerinden birini taşıyor. Anni, bir babanın hem çöküşü hem de yeniden ayağa kalkışını yaşadığı kritik bir anda, oğlunun maruz kaldığı ağır bir krizin gölgesinde kendini geçmişine bakarken buluyor. Ve o geçmiş, üniversite yıllarına, pansiyonun gürültülü koridorlarına, kazanmak için değil var olmak için savaşan bir grup gencin oluşturduğu o benzersiz kardeşliğe dayanıyor. Film iki zaman dilimi arasında ustalıkla gidip geliyor: Bir yanda bugünün yorgun ve yitik yüzleri, öte yanda 1990'ların renkli, kimi zaman çılgın, kimi zaman derinden dokunaklı üniversite günleri. Sexa, Derek, Mummy, Asit ve Bevda gibi karakterler, sinemada çok az rastlanan o gerçek sahicilikle hayat buluyor. Bunlar yalnızca eğlenceli tipler değil; her biri toplumun baskılarını, başarı takıntısını ve özgüven kırılganlığını farklı biçimlerde taşıyan insanlar. Tiwari, nostaljiyi bir kaçış aracı olarak değil, iyileşmenin bir yolu olarak kullanıyor. Komedi hiçbir zaman yüzeyel kalmıyor; kahkahalar çoğu zaman boğazda bir düğümün tam yanı başında yükseliyor. Sushant Singh Rajput ise Anni'yi hem olgunluk hem kırılganlıkla öyle bir oynuyor ki karakterin her sessizliği ayrı bir anlam taşıyor. Gençliğin, kaybın ve umudun aynı karede buluşabildiği nadir filmlerden.