Yaşlılık ve akıl yürütme yetisi üzerine kurulu pek çok film, bu deneyimi dışarıdan bir gözle aktarmayı tercih eder. Florian Zeller'in yönetmen koltuğuna oturduğu bu yapım ise bambaşka bir tercihle karşımıza çıkıyor: Hikâye, bize dışarıdan anlatılmıyor. İçeriden yaşatılıyor. Anthony Hopkins, seksen yaşındaki bir adamın zihninin yavaş yavaş dağıldığı bu filmde neredeyse her sahnede ekranda. Ama asıl etkileyici olan onun varlığı değil, o varlığın nasıl bir belirsizlikle sarmalandığı. Hopkins'in canlandırdığı karakter inatçı, nükteli, bazen çocuksu bir özgüvenle donanmış; ama her sahneyle birlikte zemin kayıyor. İzleyici olarak biz de ne zaman ve nerede olduğumuzu, kimin kim olduğunu, gördüğümüz şeyin gerçek mi yoksa zihnin ürettiği bir parça mı olduğunu sorgulamaya başlıyoruz. Bu his tesadüf değil; Zeller'in tiyatro kaynaklı metninden gelen bilinçli bir kurgusal tercihin ürünü. Olivia Colman ise kızı rolünde o bildik, yorgun ama vazgeçemeyen bakıcı portresini çiziyor. Sevgi ile tükenme arasındaki ince çizgide yürüyor; hem karşısındakini hem de kendini kaybetme tehlikesiyle boğuşuyor. Colman'ın sessiz anları, repliksiz bakışları filmin duygusal ağırlığını taşıdığı anlar. Anlatı yapısı alışılmışın dışında. Sahneler birbiriyle tam olarak eklemlenmez, mekânlar değişir, yüzler kayar. Bu bilinçli kafa karışıklığı izleyiciyi rahatsız etmek için değil, empati kurmaya zorlamak için tasarlanmış. Alzheimer hastalığını deneyimlemek nasıl bir şey sorusunun en dürüst sinematografik yanıtlarından biri bu film. Gerçekliğin çözüldüğü, tanıdık yüzlerin anlamsızlaştığı, evin artık ev gibi hissettirmediği o derin yalnızlığa filmin kendisi de ortak oluyor. Florian Zeller metni sahneden beyazperdeye taşırken teatral özünü yok etmemiş, tersine onu sinemasal araçlarla güçlendirmiş. Kamera açıları, kurgu ritmi, mekanın sürekli değişen ama değişmeyen hissi... Bunların tamamı belleğin nasıl işlediğini ya da artık işlemediğini anlatmanın bir parçası haline geliyor. Bazı filmler bir hikâye anlatır. Bu film ise bir his yaşatır. Ve o his, bitiminden çok sonra da üstünüzde kalmaya devam eder.