Amerikan banliyö yaşamının altında ne yattığını merak edenler için sinema tarihinin en çarpıcı yanıtlarından biri burada gizli. Freeling ailesi, geniş çimli bahçesiyle, sıcak renklerde döşenmiş evi ve komşularıyla sıradan bir Amerikan rüyasının tam ortasında yaşamaktadır. Ne var ki bu mükemmel tablonun altında çok daha karanlık bir gerçek yatar. Tobe Hooper'ın yönetip Steven Spielberg'in kaleme aldığı bu yapım, korku sinemasının klişelerini büyük ölçüde alt üst eder. Hayaletler burada yalnız terk edilmiş köhne konakları değil, yeni yapılmış, ışıl ışıl bir aile evini mesken tutar. Ailevi bağların, ebeveynlik içgüdüsünün ve sevginin merkeze alındığı bir anlatı kurulur; bu sayede film seyirciyi salt korku refleksiyle değil, duygusal bir gerilimle de kavrar. JoBeth Williams ve Craig T. Nelson'ın canlandırdığı anne-baba ikilisi, çocuklarını kaybetme korkusunu son derece inandırıcı bir şekilde yansıtır. Küçük Heather O'Rourke'ün "Onlar burada" repliğiyle başlayan süreç, izleyiciyi giderek nefes almakta zorlandığı bir atmosferin içine çeker. Yapım, görsel efektlerin henüz olgunlaşmaya başladığı bir dönemde perdeye taşınmasına karşın yarattığı gerilim bugün hâlâ canlılığını korur. Çünkü asıl korkuyu üreten şey özel efektler değil, tanıdık ve güvenli sandığımız her şeyin ne kadar kırılgan olduğu sorusudur. Korku türünün kalıcı klasikleri arasında yerini sağlamlaştırmış bu film, izleyicide uzun süre silkinemeceği bir rahatsızlık bırakır.