Robert Eggers'ın kamera arkasına geçtiğinde sinemanın alışılagelen kalıplarını yıkmayı tercih ettiği bilinir; Kuzeyli de bu anlayışın belki de en çarpıcı örneği. 10. yüzyılın soğuk ve acımasız kuzey dünyasına sürüklenen izleyici, küçük yaşta babasının öldürülüşüne tanıklık eden ve o andan itibaren tek bir amaca kilitlenen Viking prensi Amleth'in gözünden tarihin en eski hikâyelerinden birini yeniden deneyimliyor. İntikam. Basit bir kelime, ama Eggers'ın elinde bu kavram hem varoluşsal bir yük hem de insanı içten kemiren bir lanet olarak karşımıza çıkıyor. Film, İskandinav mitolojisinin ham ve yalın dokusunu beyazperdeye taşırken ne estetikten ne de gerçekçilikten ödün veriyor. Görüntüler hem güzel hem ürkütücü; bozkırlar, volkanik peyzajlar ve Viking ritüelleri sanki tarihten değil, rüyalardan fırlamış gibi hissettiriyor. Alexander Skarsgård, koca vücuduna ve buz gibi bakışlarına rağmen yalnızca bir yıkım makinesi olarak kalmıyor; karakterinin içinde çırpınan çocuğu da seyirciye hissettirmeyi başarıyor. Nicole Kidman, Claes Bang ve Anya Taylor-Joy gibi güçlü isimler filmin her sahnesine ayrı bir ağırlık katıyor. Eggers burada sadece bir intikam hikâyesi anlatmıyor; kaderin ne kadar amansız, öfkenin ne kadar kör olabileceğini sorguluyor. Grimdark estetiğiyle örülü bu destansı yapım, izleyiciyi eğlendirdiği kadar derinden sarsıyor da.