Danimarkalı sinemacı Anders Thomas Jensen, uzun aradan sonra döndüğü bu filmde türleri birbirine son derece ustaca karıştırıyor. Yüzeyde bir intikam gerilimi gibi görünen yapıt, aslında çok daha derin sularda yüzüyor: kayıp, tesadüf, anlam arayışı ve insanın kaosu düzene sokma çabası. Mads Mikkelsen, soğuk ve içe kapalı asker Markus'u canlandırıyor. Karısını tren kazasında kaybeden Markus, matematiğe kafayı takmış tuhaf bir veri analistinin "bu kaza değil, cinayetti" iddiasıyla sarsılır. İki farklı dünyanın çarpışmasından doğan bu ortaklık, filmin hem komik hem de son derece buruk ruhunu belirliyor. Bir yanda Mikkelsen'in buz gibi, sözsüz performansı; öte yanda Nikolaj Lie Kaas ve arkadaşlarının oluşturduğu nörotik, kaotik ve inanılmaz derecede sevimli üçlü. Jensen, intikam hikâyesini asla beklediğiniz kalıplara sokmuyor. Aksiyon sahneleri kadar baba-kız ilişkisine, karakterlerin psikolojik yaralarına ve istatistikle kaderin nerede kesiştiğine de eşit ağırlık veriyor. İzleyici zaman zaman gülerken kendini tutuyor, zaman zaman ise neye üzüldüğünü tam olarak tarif edemiyor — bu belirsiz his, filmin en büyük başarısı. İskandinav sinemasının kasvetli atmosferini komedinin ısısıyla dengelemeyi seven izleyiciler için son derece özgün bir deneyim sunan yapıt, türünün çok ötesine geçmeyi başarıyor. Rastlantı mı, kader mi sorusunu hiç sormadan izlemek neredeyse imkânsız.