Martin Scorsese'nin onlarca yıl hayalini kurduğu bu projeyi beyazperdeye taşırken seçtiği konu, sinema tarihinin en zorlu ve en derin meselelerinden birine dokunuyor: inancın sessizlik içinde sınanması. 17. yüzyıl Japonya'sı, Hristiyanlığın ölüm cezasıyla yasaklandığı bir dönem. Bu karanlığa rağmen yeraltında tutunmaya çalışan küçük bir Katolik topluluğu var ve onlara rehberlik eden Cizvit misyoner Ferreira'dan yıllardır haber alınamamaktadır. Genç rahipler Rodrigues ve Garrpe, hem kayıp hocalarını bulmak hem de o topraklardaki inananların yanında olmak için tehlikeli bir yolculuğa çıkar. Scorsese bu hikayeyi salt bir tarih draması olarak ele almıyor. Filmin asıl ağırlığı, dışarıdan gelen zulümde değil, karakterlerin içinde büyüyen sessiz krizde saklı. Rodrigues, Tanrı'ya defalarca seslenir; ama karşılık yoktur. Bu sessizlik filmin hem metaforu hem de en büyük gerilim kaynağı haline gelir. İzleyici, inancın baskı altında nasıl şekillendiğini, fedakarlığın nerede erdem nerede inat olduğunu sorgulamak zorunda kalır. Görüntü yönetimi, Japonya'nın o dönemine özgü loş ve sisli atmosferi ustalıkla yansıtırken Andrew Garfield, içten ve kırılgan bir performansla karakterin ruhsal çöküşünü ve direncini aynı anda taşıyor. Shusaku Endo'nun aynı adlı romanından uyarlanan yapıt, din ve vicdan üzerine kolayca yanıt veremeceğiniz sorular bırakıyor geride. Sizi rahatsız edecek, düşündürecek ve uzun süre zihinlerinizden çıkmayacak türden bir film.