1970'lerin Bombay'ı, Bollywood'un altın çağını yaşadığı o parlak günler... Om Prakash Makhija, stüdyoların etrafında dolaşan, figüranlıktan yıldızlığa uzanmayı hayal eden sıradan bir genç adamdır. Gönlünü dönemin en büyük yıldızlarından birine kaptırmış, onu uzaktan hayranlıkla izlemekle yetinmek zorunda kalmıştır. Ancak bir gece, yanlış yerde yanlış zamanda bulunmak onu geri dönüşü olmayan bir olayın tam ortasına sürükler. Farah Khan, bu filmde hem nostaljik bir Bollywood aşk mektubunu hem de gerilim dolu bir öç hikayesini iç içe ördüğü cesur bir yapı kuruyor. Film, Hint sinemasının klişelerini bilerek ve severek kullanırken onları zekice dönüştürüyor; melodram ile hiciv arasındaki ince çizgide dengeli biçimde ilerliyor. Renkli kostümler, büyük dans sahneleri ve abartılı duygusallık bir dekor değil, anlatının ta kendisi. Shah Rukh Khan, farklı dönemleri ve ruh halleri temsil eden iki ayrı karakteri ustalıkla canlandırırken Deepika Padukone sinema tarihine damga vuracak bir ilk çıkış yapıyor. İkili arasındaki kimya, filmin duygusal ağırlığını taşıyan temel unsur haline geliyor. Reenkarnasyon temasını merkezine alan anlatı, geçmişin hiçbir zaman gerçekten kapanmadığını, hesaplaşılmamış acıların bir şekilde yüzeye çıkmak için fırsat kolladığını söylüyor. Bollywood tarihine duyulan derin sevgiyle örülmüş bu yapım, izleyiciyi önce güldürüyor, sonra geriye düşündürücü bir his bırakıyor.