Gece yarısı bir itfaiye istasyonunda başlayan sıradan bir haber gecesi, İspanyol korku sinemasının en çarpıcı yapıtlarından birine dönüşür. Genç ve hırslı televizyon muhabiri Angela ile kameramanı Pablo, itfaiyecilerin rutin çalışma hayatını belgeleyen bir program çekerken gelen bir ihbar, onları Barcelona'nın ıssız bir apartman binasına sürükler. İhtiyar bir kadının kaza geçirdiği söylenen bu sıradan çağrı, kısa sürede içinden çıkılması imkânsız bir kabuza dönüşür. Found footage formatını ustalıkla kullanan yönetmen Jaume Balagueró, seyirciye tüm yaşananları Pablo'nun kamerasının gözünden deneyimletir. Bu tercih, filmin olağanüstü bir gerçeklik hissi yaratmasını sağlar; ekranda gördükleriniz bir filmden değil, gerçek bir kameranın titreyen, nefes nefese kaydettiği görüntülerden oluşuyormuş gibi hissedilir. Kapalı bir mekânın yarattığı klostrofobik baskı, karakterlerin dışarı çıkamamasından doğan çaresizlik ve giderek artan panik atmosferi birbirine öylesine sıkı örülmüştür ki film boyunca koltuğunuza yapışıp kalırsınız. Rec, korku türüne saf anlamda ne kadar cesaret kırıcı bir şey yapılabileceğini gösterir: Süslü efektlere değil, karanlığa, darlığa ve bilinmezliğe yaslanır. Manuela Velasco'nun ekran önünde sergilediği doğallık ise anlatıya inanılmaz bir inandırıcılık katar. Türün meraklıları için neredeyse zorunlu bir referans noktası olan bu İspanyol yapım, found footage geleneğinin taçlı eserlerinden biri olma unvanını hâlâ korumaktadır.