David Cronenberg'in 1986 tarihli bu yapıtı, yüzeyde bir korku filmi gibi görünse de özünde çok daha derin ve acı veren bir şey anlatıyor: sevginin, bedenin ve zamanın kırılganlığını. Jeff Goldblum'un canlandırdığı Seth Brundle, ışınlanma teknolojisi üzerine çalışan, dağınık bir dehaya sahip genç bir bilim insanıdır. Gazeteci Veronica Quaife bu gizemli adamı haber yapmak için hayatına girer; ne var ki ikisi arasında gelişen bağ, kısa sürede mesleki sınırları aşar. Bir gece gerçekleştirilen bir deneyin ardından her şey değişir ve Brundle farkında olmadan kendi bedenini geri dönüşü olmayan bir yolculuğa sokar. Cronenberg burada beden korkusunu, yani "body horror"ı en ham ve en poetik biçimiyle kullanıyor. Brundle'ın geçirdiği dönüşüm, izleyiciyi yalnızca irkilten bir görsel şov değil; hastalığı, yaşlanmayı, sevdiğimiz birinin gözümüzün önünde değişip kaybolmasını çağrıştıran evrensel bir metafor. Goldblum bu rolde olağanüstü bir performans sergiliyor; hem kırılgan hem karizmatik, hem komik hem trajik bir karakter yaratıyor. Geena Davis'in oyunculuğu ise filmin duygusal ağırlığını taşıyan omurgayı oluşturuyor. Efekt çalışmaları dönemi için çarpıcı olmakla birlikte, filmin asıl gücü bu teknik başarıdan değil, anlattığı ilişkiden geliyor. Seyrederken hem tiksinip hem de üzülüyorsunuz; bu ikisinin aynı anda hissedilmesi ise Cronenberg'in ender ustalardan biri olduğunun kanıtı.