Endonezya sineması, 2012 yılında bu yapımla birlikte dünya genelinde bambaşka bir çıkış yaptı. Gareth Evans'ın kamerasını Jakarta'nın ıssız bir kenar mahallesine çevirdiği bu film, aksiyon türünün sınırlarını yeniden çizen, nefes kesen bir deneyim sunuyor. Hikâye son derece yalın ama bir o kadar da zekice kurgulanmış bir premise üzerine inşa edilmiş. Genç ve deneyimli bir özel harekat polisi olan Rama, üst düzey bir uyuşturucu baronunun yuvalandığı on katlı bir apartman binasına baskın düzenlemek üzere gönderilen timle birlikte göreve çıkar. Ne var ki bu bina, sıradan bir suç mekânından çok daha fazlasıdır; her katı başlı başına tehlikeli bir dünyadır ve buranın sakinleri dışarıdan gelen her tehdide karşı vahşice birleşmekten çekinmez. Operasyon başlar başlamaz her şey korkunç bir biçimde tersine döner ve tim kendini kaçış yolu olmayan, duvarlar arasına sıkışmış bir ölüm tuzağında bulur. Iko Uwais'in bedeni bir silah gibi kullandığı sahneler, Pencak Silat adlı geleneksel Endonezya dövüş sanatını sinema tarihinin en çarpıcı aksiyon sekanslarından bazılarına dönüştürüyor. Evans, korografi ile gerçekçiliği ustalıkla harmanlayarak seyirciye bir video oyununun değil, gerçek bir çaresizlik ve hayatta kalma mücadelesinin ağırlığını hissettiriyor. Bu film yalnızca adrenalin sunan bir aksiyon şovu değil; dar koridorlar, kesilen ışıklar ve her köşede pusuda bekleyen tehlikeyle birlikte insanın içinde birikmiş bir gerilim duygusu yaratıyor. İzlerken nefesinizi tuttuğunuzu fark ettiğinizde, yapımın neden bu denli kalıcı bir iz bıraktığını anlıyorsunuz.