Marvel Sinematik Evreni yıllar içinde pek çok kahraman ve kötü adam yarattı; ancak bu karakterlerin büyük çoğunluğu net çizgilerle ayrılmış bir ahlaki pusulaya sahipti. Thunderbolts* ise tam da bu noktada farklı bir yerde duruyor. Jake Schreier'in yönetmenlik koltuğuna oturduğu film, MCU'nun kıyısında kalmış, geçmişleri ağır ve motivasyonları tartışmalı karakterleri aynı çatı altında topluyor. Ortaya çıkan şey, alışılmış bir süper kahraman hikâyesinden çok, kırık insanların beklenmedik bir dayanışma içinde kendilerini yeniden tanımlamaya çalıştığı ham ve duygusal bir yolculuk. Florence Pugh'un canlandırdığı Yelena Belova, filmin omurgasını oluşturuyor. Pugh, karakterine hem sertlik hem de kırılganlık katıyor; izleyici bu ikisi arasındaki gerilimde nefesini tutmak zorunda kalıyor. Onun yanında Sebastian Stan, David Harbour ve Wyatt Russell gibi isimler de MCU'da daha önce geri planda kalmış karakterlerini bu kez ön plana taşıyor. Kimsenin parlak bir geçmişi yok, kimsenin elleri temiz değil. Bu durum filmi ilginç kılan şeyin ta kendisi: kusurlu olmak burada bir engel değil, ortak bir zemin. Film, aksiyonun gürültüsünün altında sessiz ama ısrarcı bir ruh sağlığı meselesi taşıyor. Hayatta kalmanın getirdiği suçluluk duygusu, kimlik bunalımı ve geçmişin bıraktığı izler, patlama sahnelerinden çok daha uzun süre akılda kalıyor. Schreier bu temayı didaktik bir dille değil, karakterlerin birbirleriyle kurduğu gerilimli ve zaman zaman beklenmedik biçimde komik ilişkiler üzerinden aktarıyor. Julia Louis-Dreyfus'un hayat verdiği Valentina Allegra de Fontaine ise filmin karanlık motorunu çalıştırıyor. Karakterin MCU'daki seyri bu filmle birlikte çok daha belirgin bir şekil alıyor ve ilerisi için ciddi soru işaretleri bırakıyor. Thunderbolts*, Marvel yorgunluğunun giderek daha sık dile getirildiği bir dönemde, stüdyonun belki de uzun süredir vermediği türden bir sinyal gönderiyor: büyük evrenler, küçük ve kişisel hikâyeleri daha etkili anlatmanın zemini olabilir. İzledikten sonra karakterlerin kaderi kadar onların iç dünyalarını düşünüyor olmak, bu filmin en başarılı yanlarından biri.