Sicilya'nın güneşle yanmış topraklarında geçen bu 1962 yapımı, kırsal bir İtalyan kasabasına yeni gelen genç ve güzel bir ebe olan Jessica'nın, sakin sandığı bu küçük dünyada nasıl büyük bir kargaşaya yol açtığını anlatıyor. Angie Dickinson'ın canlandırdığı Jessica, kasabaya ayak basar basmaz erkeklerin dikkatini çekmeye başlar; bu ilgi kısa sürede kıskançlıklara, dedikodulara ve beklenmedik gerilimlere dönüşür. Film, taşra yaşamının yüzeysel sakinliğinin altında kaynayan tutkuları ve önyargıları mercek altına alıyor. Sicilya'nın pastoral güzelliği, hikâyeye hem romantik bir atmosfer katıyor hem de geleneksel toplum yapısıyla yabancı bir kadın arasındaki çatışmanın sahnesini oluşturuyor. Maurice Chevalier'nin zarif varlığı ve Sylva Koscina gibi dönemin güçlü oyuncularının katkısıyla film, dönemine özgü bir Avrupalı şıklık taşıyor. Bununla birlikte, yapım ne tam anlamıyla bir romantik komedi ne de derin bir toplumsal eleştiri olarak konumlanabiliyor. İki arada bir derede kalan bu tutarsızlık, filmin en zayıf halkasını oluşturuyor. Yönetmen Oreste Palella, elindeki malzemenin potansiyelini tam olarak değerlendiremiyor; Dickinson'ın karizması ise zaman zaman senaryonun sınırlarını aşmaya yetmiyor. Altmışların başına ait egzotik bir Akdeniz masalı arayan izleyici için nostaljik bir deneyim sunsa da Jessica, döneminin daha yetkin örneklerinin gölgesinde kalan, meraklı sinefillere yönelik bir keşif filmi olarak kalıyor.