Katalon sinema dünyasının özgün seslerinden biri olan Lluís Galter, hem yönetmenlik hem de senaristlik kimliğiyle dikkat çeken bir isimdir. Kariyeri boyunca belgesel ve kurmaca arasındaki sınırları sorgulayan, katmanlı anlatı yapılarına yönelen çalışmalarıyla Katalonya sinemasında kendine özgü bir yer edinmiştir. Galter, 2010 yılında yönettiği Caracremada ile sinema dünyasında ciddi bir iz bıraktı. İspanya İç Savaşı'nın uzantılarını ve maquis geleneğini ele alan bu yapım, tarihsel belleği şiirsel bir sinema diliyle harmanlayan yaklaşımıyla öne çıktı. Filmin hem biçimsel tercihleri hem de sessizlik ve mekânı kullanan özgün anlatısı, yönetmenin sonraki yıllarda da sürdüreceği estetik anlayışın habercisiydi. 2013 yılında Venezia 70: Future Reloaded projesine katkı sağlaması, Galter'in uluslararası sinema çevrelerindeki görünürlüğünü artırdı. Venedik Film Festivali'nin 70. yılı onuruna hazırlanan bu kolektif proje, dünyadan pek çok yönetmenin bir araya geldiği özel bir yapım olması bakımından dikkat çekiciydi. Galter'in filmografisi içinde 2016 yapımı La substància ise onun deneysel ve kavramsal sinemaya olan ilgisini bir kez daha gözler önüne serdi. Aynı yıllarda Lo de Évole gibi yapımlarla televizyon alanına da uzanan yönetmen, farklı formatlarla çalışma esnekliği gösterdi. Galter, ana akım anlatı kalıplarına mesafeli duran, sessizliği, zamanı ve mekânı birer dramatik unsur olarak kullanan bir yönetmen profili çizer. Yapımlarında gözlem ve sezgiye dayalı bir sinema anlayışı hâkimdir. Katalonya'nın kültürel ve tarihsel kimliğine duyduğu ilgi, pek çok çalışmasında belirleyici bir rol oynamaktadır. Sinema dünyasında henüz tam olarak keşfedilmeyi bekleyen isimler arasında gösterilen Galter, her yeni projesiyle bu beklentiyi karşılamaya devam etmektedir.