Amerikan televizyon dünyasında uzun soluklu ve sevilen yapımların perde arkasında çalışan yazarlardan biri olan Adam Faberman, kariyerini öncelikle dizi senaristliği üzerine inşa etmiştir. Özellikle geniş kitlelere ulaşan komedi yapımlarında kalem oynatan Faberman, sektördeki yolculuğunu büyük ölçüde ekip çalışmasına ve karakterlere duyulan derin bir anlayışa dayandırmıştır. Faberman'ın adı, televizyon tarihine geçen yapımlardan biri olan The Big Bang Theory ile birlikte anılmaktadır. Chuck Lorre ve Bill Prady'nin yarattığı bu efsanevi CBS dizisi, 2007 yılında yayın hayatına başlamış ve on iki sezon boyunca ekranları terk etmemiştir. Faberman, bu süreçte dizinin yazım kadrosunda yer alarak hem karakterlerin sesini hem de dizinin kendine özgü mizah anlayışını koruma sorumluluğunu taşıyan isimlerden biri olmuştur. Faberman'ın adının en çok öne çıktığı an, The Big Bang Theory'nin final bölümü olan "The Stockholm Syndrome" olmuştur. Mayıs 2019'da CBS'de yayımlanan bu bölüm, Sheldon ve Amy'nin Nobel Fizik Ödülü almasını, Penny'nin ise hamileliğini açıklamasını konu almaktaydı. Amerika'da yaklaşık 24,75 milyon izleyici tarafından takip edilen bu tarihi final, Chuck Lorre, Bill Prady ve Steve Holland başta olmak üzere geniş bir yazar kadrosuyla hazırlanmıştır; Adam Faberman da bu kadronun bir parçası olarak son bölümün yaratım sürecine katkı sunmuştur. Serinin 279. bölümü olan bu final, hem duygusal hem de anlatı açısından güçlü bulunarak izleyicilerden ve eleştirmenlerden olumlu tepkiler almıştır. Yazarlık kariyeri boyunca büyük prodüksiyon ekipleri içinde yer alan Faberman, televizyon senaristliğinin gerektirdiği kolektif yaratıcılık anlayışını benimsemiş bir isim olarak öne çıkmaktadır. The Big Bang Theory gibi on yılı aşkın süre yayında kalan ve kültürel bir fenomene dönüşen bir dizinin yazım sürecinde bulunmak, sektörde ciddi bir deneyim ve ustalık gerektirmektedir. Faberman, bu deneyimi boyunca karakterlerin tutarlılığını koruma ve her bölümde hem güldürü hem de duygusallık dengesini sağlama konusunda ekibiyle birlikte titiz bir çalışma sergilemiştir. Perde önünde değil, perde arkasında var olmayı tercih eden bu tarz yazarlar, televizyonun gerçek mimarlarıdır. Faberman da bu mimarların sessiz ama etkili temsilcilerinden biri olarak, izleyicilerin ekrana yapıştığı anlarda imzası olan senaristler arasında yerini almaktadır.