Philadelphia'nın Batı yakasında büyüyen Willard Carroll Smith II, henüz gençlik yıllarında müziğe olan tutkusuyla dikkat çekti. DJ Jazzy Jeff ile kurduğu hip hop ikiliyle sahneye adım atan Smith, "Parents Just Don't Understand" ve "Summertime" gibi parçalarla kalabalık kitlelere ulaştı. Bu dönemde kazandığı Grammy ödülleri, onu sadece bir sokak müzisyeni olmaktan çıkarıp ana akım müziğin tanınan yüzlerinden biri hâline getirdi. Asıl sıçrama 1990 yılında geldi. NBC'nin sitkomu The Fresh Prince of Bel-Air'de kendisinin kurgusal bir versiyonunu canlandıran Smith, altı sezon boyunca izleyicilerin kalbini kazandı. Bu deneyim ona hem oyunculuk disiplinini öğretti hem de Hollywood kapılarını araladı. Sinemada önce Bad Boys (1995) ile aksiyon türünde sağlam bir yer edindi; ardından Independence Day (1996) ve Men in Black (1997) gibi gişe rekorları kıran yapımlarla dünyanın en tanınan yüzlerinden biri oldu. Men in Black için "Men in Black" adlı parçayı besteledi; aynı yaklaşımı Men in Black 2 için de sürdürdü. Müzisyen kimliğini sinema kariyeriyle bu şekilde harmanlayan Smith, Big Willie Style albümüyle de dönemin en çok satan solo sanatçıları arasına girdi. Sıradan bir aksiyon yıldızı olarak kalmak yerine dramatik rollere yönelmesi, kariyerinin seyrini değiştirdi. Ali (2001) filminde Muhammed Ali'yi, The Pursuit of Happyness'te (2006) ise oğluyla birlikte hayatta kalmaya çalışan bir babayı canlandırması ona Oscar adaylıkları getirdi. Uzun yıllar en büyük ödülü hep kaçıran Smith, sonunda King Richard'da (2021) Serena ve Venus Williams'ın babası Richard Williams'ı perde arkasına taşıyan bu zorlu performansla En İyi Erkek Oyuncu dalında Oscar'ı, BAFTA'yı ve Altın Küre'yi kazandı. Yarım asrı aşkın bir kariyerde müzisyen, komedyen ve dramatik oyuncu kimliklerini başarıyla bir arada taşıyan Smith, Amerikan popüler kültürünün en çok yönlü isimlerinden biri olarak tarihteki yerini aldı.