Coventry doğumlu Clint Mansell, önce müzisyen olarak sahne hayatına adım attı; 1980'lerin sonunda Pop Will Eat Itself adlı alternatif rock grubuyla İngiltere müzik sahnesinde dikkat çekti. Grubun dağılmasının ardından yönünü sinemaya çeviren Mansell, film müziği dünyasında kısa sürede kendine özgü bir ses yarattı. Darren Aronofsky ile kurduğu iş birliği, Mansell'in kariyerinin en belirleyici hattını oluşturur. İki isim ilk kez Pi ile bir araya geldi; ancak asıl sıçrama 2000 yapımı Requiem for a Dream ile geldi. O filmden damıtılan "Lux Aeterna" teması, yıllar içinde popüler kültürün ayrılmaz bir parçası hâline geldi; fragmanlarda, spor yayınlarında ve çok sayıda yapımda defalarca kullanıldı. Mansell, Aronofsky ile bu ortaklığı Kaynak'ta (2006) ve Siyah Kuğu'da (2010) da sürdürdü. Siyah Kuğu, baleyi ve gerilimi iç içe geçiren anlatısıyla Mansell'in orkestral müziği dramatik gerilimle nasıl harmanlayabileceğini bir kez daha ortaya koydu. Televizyon dünyasında da güçlü bir iz bırakan Mansell, Black Mirror'ın seçkin bölümlerine imza attı. DC evreninin James Gunn döneminde öne çıkan Peacemaker dizisiyle çizgi roman uyarlamalarına dahil oldu; Titans, Doom Patrol ve Creature Commandos gibi yapımlarda bu çizgisini sürdürdü. Mansell'in müzikal kimliğini özel kılan şey, elektronik doku ile akustik enstrümantasyonu ve minimalist tekrarı bir arada kullanma biçimidir. Melodileri çoğu zaman yavaş yavaş yoğunlaşır, izleyiciyi fark etmeden duygusal bir gerilimin içine çeker. Geleneksel film müziği eğitiminden değil, rock müzisyenliği geçmişinden gelmesi ona bu alanlarda farklı bir sezgi kazandırmıştır. Bugün Mansell, sinema müziğinin en tanınmış ve en özgün seslerinden biri olarak değerlendirilmektedir.