Rüzgarın insanı nereye sürüklediği sorusu, her kültürde farklı bir ağırlık taşır. Tunus sinemasının son dönemde kazandığı bu özgün yapımda, Amel Guellaty tam da bu soruyu bir aile portresiyle harmanlayarak perdede hayat veriyor. Eya Bellagha'nın canlandırdığı genç kadın, beklenmedik bir durumun içinde kendini aile dinamiklerinin çekim alanında bulur ve bu süreçte hem kendi kimliğiyle hem de köklerinin yarattığı ağırlıkla yüzleşmek zorunda kalır. Film, drama ile komediyi birbirine karıştırırken bu iki türün arasındaki çizgiyi kasıtlı olarak bulanıklaştırıyor. Güldürürken düşündürüyor, hafifleşirken aniden ağırlaşıyor. Slim Baccar ve Sondos Belhassen'in güçlü performanslarıyla şekillenen aile ilişkileri, Akdeniz coğrafyasına özgü o tanıdık gerilimi ve sıcaklığı aynı anda taşıyor. İzleyici, ekrandakilerin hem acısına hem de gülünçlüğüne ortak oluyor; bu ortaklık filmin en değerli yanlarından biri. Guellaty, anlatısını büyük jestlerle değil, küçük anların birikimiyle kuruyor. Bir bakış, bir sessizlik, söylenemeyen bir cümle bazen diyalogların çok ötesine geçiyor. Tunus sinemasının uluslararası platformlarda giderek daha fazla yer bulduğu bu dönemde, seksen puanı aşkın TMDB puanıyla dikkat çeken bu yapım, bölge sinemasının anlatısal olgunluğunu bir kez daha gözler önüne seriyor. Rüzgarın nereye götüreceğini bilmeden çıkılan bu yolculuk, seyircide uzun süre silkinemeyen bir iz bırakıyor.