Carolina Cavalli'nin imzasını taşıyan bu İtalyan bağımsız yapımı, alışılmadık bir kaçış hikayesini kendine özgü bir dille perdeye taşıyor. Filmin merkezinde Arabella var; toplumsal beklentilerin ve kendi iç dünyasının sıkıştırdığı, bir türlü tam anlamıyla var olamayan genç bir kadın. Hayatı bir anda beklenmedik bir olayın içine sürüklediğinde, her şey hem daha karmaşık hem de tuhaf bir biçimde daha renkli hale geliyor. Cavalli, öyküyü sıradan bir gerilim çerçevesine hapsetmiyor. Yol filmi geleneğinden beslenen anlatı, karakterlerin dış dünyaya açılırken aynı zamanda kendileriyle yüzleşmelerini izliyor. Beden algısı, yalnızlık ve kimlik arayışı gibi ağır temalar, filmin genel tonuyla çelişir gibi görünen ama aslında onu tamamlayan esprili, neredeyse masalsı bir atmosfere bürünmüş. Bu karşıtlık, izleyiciyi sürekli uyanık tutuyor; tam bir sahneye gülerken, bir anda çok daha derin bir şeyin içinde olduğunuzu fark ediyorsunuz. Benedetta Porcaroli ve Lucrezia Guglielmino arasındaki kimyaya dayanan hikaye, bu iki karakterin birbirinden ne denli farklı ama bir o kadar da birbirine muhtaç olduğunu incelikle kuruyor. Chris Pine ise alışılageldik imajının dışında bir rol üstlenerek sürpriz bir enerji katıyor anlatıya. Cavalli, feminist bir bakış açısını didaktizme kaçmadan kurguya işliyor. Sonuç olarak ortaya çıkan şey; hem güldüren hem düşündüren, biraz baş döndürücü ama kesinlikle sıradan olmayan bir film. Bağımsız sinemayı sevenler ve alışılmışın dışında kadın hikayelerine alan açan yapımlara ilgi duyanlar için göz ardı edilmesi güç bir seçenek.