Jennifer Lopez, son yıllarda romantik komedi alanındaki geri dönüşünü kararlılıkla sürdürüyor. Ol Parker'ın yönettiği bu yapım, türün klasik formüllerine yaslanırken aynı zamanda onu biraz daha olgun, biraz daha gerçekçi bir yerden ele alıyor. Ortaya çıkan sonuç, hem tanıdık hem de şaşırtıcı anlara sahip bir aşk hikâyesi. Kurumsal dünyanın soğuk ve hesaplı atmosferinde yeşeren bir duygunun peşine düşen film, iki işkoliğin birbirleriyle olan ilişkisini merkeze alıyor. Bu insanlar her şeyi planlayan, duyguları bile bir ajandaya sığdırmaya çalışan tiplerden. Dolayısıyla aralarında yeşeren his yalnızca onları şaşırtmakla kalmıyor; aynı zamanda düzenli ve kontrollü hayatlarının tüm dengelerini bozuyor. Kaosun içinden çıkan bu aşk, ne basit bir ofis flörtü ne de sıradan bir romantik tesadüf olarak kalmayı kabul ediyor. Lopez ve Brett Goldstein arasındaki kimya, filmin bel kemiğini oluşturuyor. Goldstein, televizyon dünyasında kazandığı karakteristik oyunculuk biçimini sinema perdesine taşırken kendine özgü bir çekim yaratıyor. İkili, birbirini tamamlayan ama aynı zamanda birbirine zıt iki kişiliği temsil ediyor; bu zıtlık filmin hem komedi hem de romantizm damarını besliyor. Betty Gilpin ve Amy Sedaris gibi isimlerin destekleyici rollerde yer alması ise anlatıya renk katıyor, filmin daha geniş bir komedi zeminine oturmasını sağlıyor. Ol Parker, daha önce "Mamma Mia: Here We Go Again" ile gösterdiği hafif dokunuşlu anlatım becerisini burada da kullanıyor. Sahnelemede aşırıya kaçmadan, duygusal anların üzerine çok fazla yüklenmeden ilerlemek onun tercih ettiği dil. Bu yaklaşım filmi bazen öngörülebilir kılsa da izleyiciyi bunaltmadan rahat bir keyif sunuyor. Sonuçta bu yapım, kariyer odaklı iki yetişkinin aşkı ne zaman ve nasıl öncelik listesine alacağı sorusunu sorguluyor. Cevap vermekten çok soru sormayı tercih eden bu anlatı, izleyiciye hem güldürüyor hem de kendi hayatına dair küçük bir muhasebe yaptırıyor. Romantik komedi severler için tatmin edici, türe yeni gelecekler içinse iyi bir başlangıç noktası sayılabilir.