1988 yılı, korku sineması açısından oldukça verimli bir dönemdi. Video kasetlerin yaygınlaşmasıyla birlikte küçük bütçeli gerilim yapımları her eve girmeye başlamış, seyirci kitlesi de buna paralel olarak genişlemişti. Richard Martin'in yönettiği bu TV filmi, tam da o dönemin ruhunu taşıyan, gece yarısı sinemasının karanlık büyüsüne yaslanan bir yapım olarak öne çıkıyor. Film, adını taşıdığı o geç saatlik sinema seanslarından ilham alıyor gibi. Gece yarısı gösterimlerinin kendine özgü bir enerjisi vardır; seyirci kitlesi daha az, atmosfer daha yoğun, beklentiler farklıdır. Perde karardığında sıradan kurallar askıya alınır, olağandışı olan olağan hâle gelir. Midnight Matinee da tam bu eşikte konumlanıyor; gerçekle kurgunun, güvenlikle tehlikenin birbirine karıştığı o muğlak bölgede. Ron White ve Gillian Barber başta olmak üzere oyuncu kadrosu, dönemin Kanada yapımlarında sıkça karşılaşılan o tanıdık ama bir o kadar da etkileyici çehreleri sunuyor izleyiciye. Karakterler arasındaki gerilim, dışarıdan gelen tehditten çok daha sinsi bir biçimde inşa ediliyor; bu da filmi sıradan bir kaçma-kovalama hikâyesinin ötesine taşıyor. Gizem unsuru, korku öğeleriyle iç içe geçerek seyircinin zihninde sorular bırakıyor. TV filmi formatının getirdiği kısıtlamalar elbette hissediliyor, ancak Martin bu sınırlar içinde tutarlı bir atmosfer kurmayı başarıyor. Dönemin estetik anlayışına uygun, ham ve sert bir görsel dil tercih edilmiş. Bu tercih, filmi hem zamanının bir ürünü hâline getiriyor hem de belirli bir nostaljik değer kazandırıyor. Seksenli yılların gerilim filmlerine duyulan o özgün bağlılık, her karede kendini ele veriyor. Don S. Davis gibi ilerleyen yıllarda daha geniş kitlelere ulaşacak isimlerin de kadroda yer alması, filmi günümüzden geriye bakıldığında daha ilginç kılıyor. Pek çok başarılı kariyerin henüz filizlendiği bir dönemin belgesi niteliğinde. Genel bir değerlendirme yapıldığında Midnight Matinee, mükemmeliyetçi bir yapım olmak iddiasında değil. Ancak türünün gereklerini yerine getiren, karanlık bir akşamın tek başına izlenmeye değer o küçük sürprizlerinden biri olarak hafızada yer açıyor.