Kimlik arayışını konu alan gençlik hikayelerinin en cesur örneklerinden biri olma iddiasıyla karşımıza çıkan bu yapım, lise koridorlarında geçen ama çok daha derin sularda yüzen bir keşif yolculuğunu anlatıyor. Siobhan McCarthy'nin yönetiminde şekillenen film, trans bir genç kızın hem kendisiyle hem de çevresiyle kurduğu karmaşık ilişkiyi samimi bir gözle aktarıyor. Misha Osherovich'in canlandırdığı baş karakter, toplumsal beklentilerin ve aile baskısının gölgesinde kendi gerçeğini bulmaya çalışan bir ergen olarak tanıtılıyor bize. Okulun sosyal hiyerarşisi, ilk aşkın yarattığı kırılganlık ve kimliğini ifade etmenin bedeli bir arada işlenirken film, bu temaları melodramın tuzağına düşmeden ele almayı tercih ediyor. Komedi türünde konumlanması ise yapımın önemli bir tercihini ele veriyor: ağır bir toplumsal meseleyi bunaltıcı olmadan, hatta zaman zaman güldürürken anlatmak. Nico Carney ve Malia Pyles gibi genç oyuncuların da katkısıyla kurulan lise atmosferi, hem nostaljik hem de son derece güncel bir his veriyor. Aşk, aidiyet ve kabul görme arzusu evrensel duygular olsa da film bunları queer bir perspektiften yeniden kurguluyor ve izleyiciyi alışılmışın dışında bir empati deneyimine davet ediyor. Mükemmel bir yapım olduğu söylenemez, ancak anlattığı hikayenin önemi ve bunu yaparken seçtiği hafif dokunuş, onu sıradan bir gençlik komedisinin çok ötesine taşıyor.