Bazı hikayeler, anlatıldıkları anda değil, yıllar sonra geriye dönüp bakıldığında anlam kazanır. Aakash Baskaran'ın yönetmenliğini üstlendiği bu Tamil yapımı, tam da böyle bir duygunun peşine düşüyor: karşılıksız aşkın, geçmişe duyulan özlemin ve büyümenin acı tatlı yolculuğunun hikayesi. Atharvaa Murali'nin canlandırdığı genç kahraman, hayatının belirleyici bir döneminde karşılaştığı bir aşkın izlerini taşıyarak büyümek zorunda kalıyor. Tek taraflı bir sevdanın insanı nasıl hem yıktığını hem de şekillendirdiğini anlatan film, nostaljiyi sentimental bir araç olarak kullanmak yerine karakterin iç dünyasını anlamak için bir pencereye dönüştürüyor. Fahadh Faasil'in varlığı ise hikayeye beklenmedik bir derinlik ve renk katıyor; iki farklı kuşaktan iki erkeğin aynı duygusal evrendeki yolculuğu, filmin en ilgi çekici katmanlarından birini oluşturuyor. S. Thaman'ın müzikleri, bu tür duygusal Tamil anlatılarında her zaman olduğu gibi hikayenin neredeyse ikinci bir sesi haline geliyor. Romantizm ve komedi arasındaki dengeyi bozmadan dramayı taşımak oldukça ince bir iş; film bu dengeyi kurmaya çalışırken izleyiciyi hem güldürmeyi hem de içini sıkıştırmayı hedefliyor. Gençliğin geride bıraktığı şeyleri, unutulamayan yüzleri ve "keşke" diye başlayan cümleleri sevenlere hitap eden bu yapım, büyüme hikayelerinin evrensel dilini Tamil sinemasının özgün duygusallığıyla buluşturuyor.