Kuzey İtalya'nın dümdüz ovalarında başlayan bir yolculuk, zamanla hem coğrafi hem de insani bir keşfe dönüşüyor. Francesco Sossai'nin yönettiği bu İtalyan yapımı, bir road movie'nin özünde yatan o temel soruyu soruyor: Bir yerden uzaklaşmak mı istiyoruz, yoksa bir yere mi varmak? Filippo Scotti'nin canlandırdığı genç karakterin etrafında şekillenen hikaye, Po Ovası'nın sisli, monoton ve garip biçimde büyüleyici manzaralarını arka plan olarak kullanıyor. Bu düzlükler rastlantısal değil; düzlük aynı zamanda karakterlerin ruh hallerinin bir yansıması. Hayat da bazen böyle işte — ne bir tepe ne bir vadi, sadece uzayıp giden gri bir yol. Komedi unsurları ise filmde zorlama değil, hayatın tam ortasından süzülüp geliyor gibi. Birlikte yola çıkan karakterler arasındaki ilişki dinamikleri, kuşaklar arası mesafeyi ve İtalyan taşra kültürünün o kendine özgü absürtlüğünü gülünç ama bir o kadar da dokunaklı biçimde yansıtıyor. Sergio Romano ve Andrea Pennacchi gibi köklü oyuncuların genç kadroyla yan yana gelişi, filmin tonunu dengede tutuyor. Sossai, büyük anlatılar ve dramatik kırılmalar yerine küçük anlara güveniyor. Bir araba içindeki sessizlik, bir benzin istasyonunda söylenen gereksiz bir söz, yanlış çıkılan bir kavşak... Bunların hepsinde hayatın ta kendisi var. TMDB'deki yüksek puan, izleyicilerin bu sade ama zarif yaklaşıma ne denli sıcak baktığının göstergesi.