Bazı yazlar vardır; insan onları ne kadar geçmiş olursa olsun, üzerlerinde taşımaya devam eder. Natalie Morales ve Jim Rash'ın kaleme alıp Rash'ın yönettiği bu sıcak ve kırılgan yapım, tam da böyle bir yazı anlatıyor. On dört yaşındaki Duncan, annesinin yeni erkek arkadaşıyla henüz barışık değil. Trent, dışarıdan bakıldığında her şeyi yerli yerinde olan biri gibi görünse de Duncan üzerindeki baskısı, çocuğu zaten kapalı olan kabuğuna daha da çekiyor. Sahil kasabasına yapılan bu yaz tatili Duncan için bir kaçış fırsatı değil, dayanılması gereken uzun bir süreç gibi başlıyor. Ta ki kasabanın ücra köşesindeki köhne ama neşe dolu Water Wizz su parkıyla tanışana dek. Filmin asıl büyüsü burada devreye giriyor. Sam Rockwell'ın hayat verdiği Owen karakteri, Duncan'ın hayatına sessizce ama sarsıcı biçimde giriyor. Alaycı, geveze ve özgür ruhlu bu adam, gençle kurduğu ilişkiyle filmin kalbine dönüşüyor. Rockwell bu rolde o kadar doğal ve akıcı ki, perdede her göründüğünde izleyici de bir parça rahatlıyor. Yapım, ergenliğin utanç ve sessizlik dolu o bunaltıcı dünyasını sahici bir dille aktarıyor. Duncan'ın içine kapanıklığı karikatürize edilmiyor; aksine her sahnede hissediliyor. AnnaSophia Robb'un canlandırdığı komşu kız Susanna ve Steve Carell'ın soğuk ama karmaşık Trent'i de bu denklemi tamamlıyor. Nostaljik bir sıcaklık taşıyan, ama hiçbir zaman sahte bir iyimserliğe kaçmayan bu film; büyümenin ne kadar tuhaf, ne kadar ağır ve bazen ne kadar güzel olabileceğini hatırlatıyor.