Mel Gibson'ın sinemaya olan tutkusu zaman zaman onu alışılmadık yollara sürüklemiş, ancak bu yolların her biri sinema tarihine farklı bir iz bırakmıştır. 2006 yapımı Apocalypto da tam olarak böyle bir cesaret ürünüdür; yüzyıllar önce yeryüzünde hüküm süren ve ardından gizemli biçimde çöküşe geçen Maya uygarlığının içine dalan, nefes kesen bir hayatta kalma destanı. Film, ormanın derinliklerinde sakin ve huzurlu bir yaşam süren küçük bir kabilenin dünyasını gözler önüne sererek başlar. Bu dünyanın kendi törenleri, kendi ritüelleri, kendi sevgileri vardır. Ancak bu huzur kırılgandır ve dışarıdan gelen karanlık bir güç, her şeyi yerle bir etmekte gecikmez. Böylece izleyici, kendini büyük bir uygarlığın gölgesinde çaresizce hayatta kalmaya çalışan bir adamın perspektifinden tarihin en karanlık sayfalarından birine bakarken bulur. Gibson, anlatısını sırf bir aksiyon filmi olarak konumlandırmak yerine insanın özüne dair evrensel sorularla yoğurmuştur. Korku, sevgi, güç hırsı ve kurbanın anlamı gibi temalar, filmin omurgasını oluşturur. Maya uygarlığının görsel zenginliği ekrana büyük bir titizlikle yansıtılmış; piramitler, seremoniler ve kalabalık şehir sahneleri seyirciyi adeta zamanın içine çeker. Üstelik filmin tamamının Maya diliyle çekilmiş olması, bu atmosferi gerçek anlamda otantik kılar. Rudy Youngblood'ın canlandırdığı başrol karakteri, salt bir kahraman arketipinden ibaret değildir. Onu sürükleyen şey soyut idealler değil, son derece somut ve insani bir bağdır. Bu bağın gücü, filmin aksiyonunu salt bir gerilim unsuru olmaktan çıkarıp duygusal açıdan da anlam taşıyan bir yolculuğa dönüştürür. Apocalypto, izleyiciyi büyük uygarlıkların nasıl kendi içlerinden çürüyebileceğini ve yıkılışın eşiğinde dahi insanın ne denli inatçı bir hayatta kalma içgüdüsü taşıdığını düşündürür. Tarih, dram ve gerilimi ustalıkla harmanlayan bu film; rahatsız edici, etkileyici ve bir o kadar da unutulmaz bir sinema deneyimi sunmaktadır.