S. S. Rajamouli'nin yönettiği bu epik yapım, Hint sinemasının dünya sahnesine çıkardığı en iddialı projelerden birinin görkemli kapanışını sunuyor. İlk filmde "Neden Kattappa, Baahubali'yi öldürdü?" sorusuyla milyonlarca izleyicinin zihnine kazınan gizem, burada tek tek çözülüyor; ancak bu çözülme bir intikam destanının, bir namus hikâyesinin ve sarsılmaz bir annenin inadının üzerine inşa ediliyor. Mahişmati Krallığı, salt bir coğrafya değil; onur, bağlılık ve ihanet kavramlarının et ve kana büründüğü yaşayan bir evren. Rajamouli bu evreni iki boyutlu bir aksiyon şöleni olarak değil, köklü bir trajedinin sahası olarak kuruyor. Geçmiş ile şimdinin iç içe geçtiği anlatı yapısı, izleyiciyi hem atalardan devreden bir acının içine çekiyor hem de o acıdan doğan öfkenin titreşimini hissettiriyor. Prabhas, efsanevi karaktere hem fiziksel hem de duygusal derinliğiyle tam anlamıyla hükmediyorken Rana Daggubati karşısında gerçekten tedirgin edici bir kötü adam yaratıyor. Ramya Krishnan ise kraliçe Sivagami'ye öylesine katmanlı bir performans veriyor ki ekrandaki her sahnesi ayrı bir ağırlık taşıyor. Büyük bütçeli aksiyonun göz kamaştıran estetiğini duygusal yoğunlukla harmanlayan bu film, Hint sinemasının kendi mitolojisini nasıl evrensel bir dile çevirebileceğini gösteren ender örneklerden biri. Destansı bir hikâyeyi sonuna kadar taşıma cesareti olan her izleyiciye hitap ediyor.