İtalyan sinemasının altın çağından süzülüp gelen Le Streghe, tek bir oyuncunun farklı yüzlerini keşfetme cesareti gösteren nadir yapıtlardan biri. Silvana Mangano'nun başrolde beş ayrı karakter canlandırdığı bu antoloji film, dönemin en özgün yönetmenlerini bir araya getirerek İtalyan ve Fransız sinemasının ortak bir yaratısına dönüşüyor. Beş bağımsız bölümden oluşan yapı, "cadılar" metaforunu merkeze alarak kadınlığın gizemli, çelişkili ve ele geçmez yanını mercek altına alıyor. Mangano'nun her bölümde bambaşka bir kadın olarak karşımıza çıkması, izleyiciyi hem oyunculuk sanatına hem de kadın kimliğinin katmanlarına dair derin bir düşünce yolculuğuna çıkarıyor. Komedi ile dramanın iç içe geçtiği bu bölümlerde kimi zaman güldürü sert bir gerçeğin kılığına bürünüyor, kimi zaman ise melankolik bir his bırakıyor geride. Annie Girardot ve Francisco Rabal gibi güçlü isimlerin de kadroyu zenginleştirdiği filmde, her bölüm kendi özgün atmosferini taşıyor. Kısacık hikayelerin büyük duygular yaratma gücüne inanan bu anlatı biçimi, izleyicide bir mozaik etkisi bırakıyor; parçalar birbirinden bağımsız görünse de sonunda tüm tablonun bir bütün olduğunu fark ediyorsunuz. Antoloji formatının sunduğu özgürlük, yönetmenlere ve oyunculara olağanüstü bir deney alanı açmış. Le Streghe, 1960'ların İtalya'sında kadına biçilen rolleri sorgulamak ile sanatsal çeşitliliği kutlamak arasındaki dengeyi ustalıkla kuruyor. Hem döneminin tanığı hem de zamansız bir sinema oyunu olarak ilgi çekmeye devam eden bu yapıt, sinema tarihinin meraklı gezginlerini beklediği yerde duruyor.