1970'lerin İtalyan popüler sinemasının en renkli ve taşkın dönemini yansıtan bu yapım, dönemin vazgeçilmez yıldızı Edwige Fenech'i yine alışılmış kalıpların dışında, hem çekici hem de kurnaz bir karakteri canlandırırken izlememize olanak tanıyor. Nando Cicero'nun yönettiği film, İtalyan commedia all'italiana geleneğinin biraz daha serbest, biraz daha arsız bir uzantısı olan "seks komedisi" türünün tipik örneklerinden biri olarak öne çıkıyor. Hikâye, askeri bürokrasinin katı ve gülünç dünyasını merkeze alarak başlıyor. Muayene, raporlar, üniforma ve subay hiyerarşisi gibi kurumsal unsurlar, filmin komedisini besleyen temel malzeme hâline geliyor. Fenech'in yarattığı karakter bu düzenin tam ortasına düşüyor ve etrafındaki erkeklerin dünyasını altüst ediyor. Renzo Montagnani ve Alvaro Vitali gibi dönemin güçlü karakter oyuncularının varlığı, filmin güldürü ritmini sağlamlaştırıyor; Leo Gullotta gibi isimlerin katkısıyla sahne enerjisi hiç düşmüyor. Filmin tonu, ağırbaşlı bir eleştiri iddiası taşımıyor; aksine seyircisine hafif ve kaygısız bir eğlence vaat ediyor. Plaj sahneleri, askeri ortam kargaşası ve birbirini izleyen şakacı durumlar, 1970'ler İtalyan sinemasının o kendine özgü neşeli anarchisini yansıtıyor. Dönemi belgelemesi ve Fenech'in tartışmasız karizmasını bir kez daha sergilemesi bakımından türün meraklıları için ilgi çekici bir örnek olmaya devam ediyor.